کمتر از یک ماه دیگر به انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری ایران باقی مانده و این در حالیست که نظرات مختلفی راجع به حضور یا عدم حضور در این عرصه به گوش می رسد که همگان از آن مطلعیم.اما هدف از این نوشتار صحبت پیرامون حضور و یا عدم حضور در انتخابات آتی نیست.قصد اینجانب صرفا بررسی رفتار و سخنان شخصیتی است که به عنوان مقام اول حکومتی بدون شک تاثیری مستقیم بر وقایع ۲۲ خرداد ۸۷ خواهد داشت.آنچه در ذیل می آید بررسی رفتار و کلام وی در ارتباط با ۴ نامزد مطرح فعلی می باشد که هر یک به نوعی مورد نگاه لطف و عطاب ملوکانه در برهه های مختلف قرار گرفته اند.
۱-خامنه ای و موسوی(اختلافی که رفسنجانی به خوبی آنرا در خاطرات خود به تصویر کشید):
از خاطرات اكبر هاشمي رفسنجاني درج شده در سايت تابناك :
در حالي كه نوزدهمين سالگرد رحلت امام خميني، رهبر كبير انقلاب اسلامي، با افتتاح مجلس هشتم همراه شده، «تابناك» با اشاره به يك مقطع حساس تاريخي، سلوك امام با نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و ميزان عمل ايشان به جمله خود كه «مجلس در رأس امور است» را تشريح ميكند.
امام خميني(ره) در ميانه سال 64 و در مقطع حساس جنگ، حتي از كساني كه برخلاف رأي صريح ايشان در دفاع از نخستوزيري مهندس ميرحسين موسوي رأي دادند، تقدير كرده و رأي آنان برخلاف نظر صريح خود را حق نمايندگان مجلس دانستند و حتي پس از رأي مشهور به 99 نفر، خود نمايندگان را به جماران دعوت كردند.
با وجود آنكه طبق برخي نقلها برخي از نمايندگان آن دوره عبارات نامناسبي را در مورد اظهارنظر درباره دولت به كار بردند، هيچيك از آنان به خاطر اين مواضعشان تخطئه يا ردصلاحيت نشدند و حتي امام در مقابل برخي تندروهاي جناح مقابل تأكيد كردند كه كسي حق ندارد راجع به مجلس جسارتي كند و يكي از اين افراد هم از نامزدهاي پروپا قرص تأييد صلاحيت شده رياست جمهوري بود.
در آن مقطع با وجود برخي اختلاف سليقهها ميان رئيسجمهور و نخستوزير وقت، امام تغيير نخستوزير را صلاح نميدانستهاند و با توجه به برگزاري انتخابات مجدد و انتخاب دوباره آيتالله خامنهاي، موضوع معرفي نخستوزير و كابينه او، به يكي از موارد اختلافي تبديل ميشود.
اين در حالي بود كه گويا امام خميني(ره) با توجه به شرايط جنگ و اين ديدگاه كه بيثباتي و تغيير در دولت احتمالا تأثير منفي در جنگ خواهد داشت، با تغيير مهندس موسوي نظر مخالف داشتهاند.
آنچه در پي ميآيد، روايت هاشمي رفسنجاني از اين مقطع تاريخي است كه به دليل رياست مجلس و نيز ارتباط نزديك با امام(ره)، آيتالله خامنهاي و مهندس موسوي، از نزديك با مسائل درگير بوده است.
سهشنبه 15 مرداد 1364
در مجلس زمزمهاي پيچيده كه امام به آقاي فخرالدين حجازي [نماينده تهران] گفتهاند، مصلحت نميدانند كه [آقاي ميرحسين موسوي] نخستوزير عوض شود و اختلافات شديدي از اين جهت در مجلس است.
شب با آقاي خامنهاي جلسهاي طولاني داشتيم، درباره كابينه آينده، ايشان مايل نيست كه مهندس موسوي [مجددا] نخستوزير شود. خط اقتصادي ايشان را قبول ندارند. از من توقع دارند كه همراهي كنم. قرار شد ايشان اين مسئله را با امام در ميان بگذارند. مشكل را جدي ميبينم؛ دو سليقه در مورد وزرا و برنامهها. [رئيسجمهور و نخستوزير] در طول چند ماه گذشته، نتوانستهاند در مورد سه وزير دفاع، برنامه و بودجه و راهوترابري توافق نمايند....
پنجنشبه 17 مرداد
بعد از نماز با آقاي خامنهاي جلسه داشتيم ... آيتالله خامنهاي شرح مذاكرات امروزشان را با امام دادند. امام گفتهاند مصلحت نيست كه آقاي مهندس [ميرحسين] موسوي از نخستوزيري كنار بروند...
يكشنبه 20 مرداد
شب با آقاي خامنهاي درباره نخستوزيري مذاكره كرديم. ايشان توقع دارند من در جهت تسهيل نظر ايشان در مورد تعويض كابينه كار كنم. پيشنهاد دادند كه امام به نحوي گفته خودشان را كه ابقاي آقاي ميرحسين موسوي را به مصلحت دانستهاند، جبران نمايند و بعيد ميدانم كه امام بپذيرند...
دوشنبه 21 مرداد
احمد آقا هم آمد و به طور مفصل مذاكرات آقاي خامنهاي و امام را درباره نخستوزير آينده گفت و گفت نظر امام اين است كه تعويض مهندس [ميرحسين] موسوي مصلحت نيست و مايلند كه اين نظرشان گفته شود؛ درست بر خلاف نظر آيتالله خامنهاي.
پس از مشاوره به اين نتيجه رسيديم كه اگر نظر امام اين باشد، بايد بر همين روال عمل شود. ولي آقاي خامنهاي اگر اختيار داشته باشند، به هيچ وجه حاضر نيستند كه نخستوزيري ايشان را بپذيرند و ميگويند فقط در صورت حكم امام حاضرند ايشان را معرفي نمايند و در اين صورت در كارها دخالت نخواهند كرد و وزرا را هم به ميل آقاي موسوي تصويب ميكنند. به هر حال مشكل بزرگي در پيش داريم....
چهارشنبه 23 مرداد
شب مهمان احمدآقا بوديم. امام هم در جلسه شركت كردند. آقاي خامنهاي به خاطر آمدن والدينشان نيامدند. بيشتر بحثها بر سر نخستوزير آينده و اختلاف نظر بين آقايان خامنهاي و مهندس موسوي بود ولي به نتيجهاي نرسيديم... .
شنبه 2 شهريور
خدمت امام رفتم و راجع به مشكل كابينه آينده، با توجه به عدم موافقت آقاي خامنهاي با آقاي [ميرحسين] موسوي مذاكره كردم، اما نتيجهاي به دست نيامد. امام همان حرف قبلي خودشان را تكرار فرمودند كه تغيير دولت را صلاح نميدانند و حاضر هم نيستند در اين خصوص امر صادر كنند و اظهارنظر را كافي ميدانند.
در مورد اينكه به شوراي نگهبان توصيه كنند در تفسير قانون اساسي كه معرفي نخستوزير را بعد از انتخاب مجدد رئيسجمهور لازم ميدانند، تجديدنظر كنند كه خود به خود دولت بماند، امام فرمودند: نميخواهيم اين بدعت باب شود كه موجب تضعيف شوراي نگهبان شود. گفتم، فتنه پيش خواهد آمد. فرمودند: با آقاي خامنهاي صحبت كنيم و ايشان را قانع كنيم و ضمنا گفتند: براي خود آقاي خامنهاي ضرر دارد و خبر از رسيدن نامه آقاي خامنهاي و جواب خودشان به همين مضامين دادند.
آيتالله خامنهاي تمايلي به نامزد شدن مجدد نداشتند و با اصرار ماها و نيز خواست امام پذيرفتند و همان موقع نظرشان را راجع به كابينه گفتهاند و اكنون حجت دارند، ولي نميخواهند از نظر امام تخلف كنند... .
يكشنبه 3شهريور
عصر آقايان [محمد] يزدي و سيدجعفر كريمي از طرف جامعه مدرسين [حوزه علميه قم] آمدند و براي تغيير دولت آقاي [ميرحسين] موسوي از من استمداد كردند. مشكلات را گفتم و گفتم نظر امام با آقاي موسوي است و نميشود با آن مخالفت كرد.
دوشنبه 11 شهريور
وزير امور خارجه ... با توجه به اظهار امام كه مصلحت نميدانند آقاي [ميرحسين] موسوي عوض شود، گفت: به آيتالله خامنهاي بگويم كه اسم آقاي ولايتي را به عنوان نخستوزير مطرح نكنند و حاضر نيست در اين شرايط مسئوليت را بپذيرد.
عصر آقاي ناطق [نوري] آمد. ايشان هم درباره همين موضوع صحبت كرد و اصرار داشت كه امام را بايد راضي كرد. طرفدار نخستوزير شدن آقاي [علياكبر] ولايتي است....
چهارشنبه 13 شهريور
ساعت 9 صبح به زيارت امام در حسينيه جماران رفتم. مراسم تنفيذ رياستجمهوري آقاي خامنهاي بود. امام در متن نوشتهشان بر ضرورت تكيه بر محرومان و مستضعفان تأكيد نمودند. آيتالله خامنهاي در اظهاراتشان از نقاط ضعف عملكرد دولت با كنايه ياد كردند... .
شنبه 16 شهريور
پيش از ظهر آقاي رئيسجمهور آمدند و ناهار مهمان من بودند ... نظر آقاي خامنهاي اين است كه اينها خوب كار نكردهاند و جايز نيست دوباره مأمور تشكيل كابينه شوند. زمان طولاني بحث كرديم، ولي به نتيجه نرسيديم. مشكل عمده ايشان، اظهارنظر امام است....
دوشنبه 25 شهريور
با آيتالله خامنهاي درباره جلسه فرداي نمايندگان، تلفني مذاكره كرديم. معلوم شد ايشان مصمماند كه در اين جلسه شركت كنند. نامهاي به ايشان نوشتم و نكاتي را ذكر كردم. احمدآقا آمد و اطلاع داد كه امروز آقايان مهدوي كني، ناطق نوري، يزدي و جنتي خدمت امام آمدند و از امام خواستند اظهارنظري كه مبتني بر عدم مصلحت بودن تغيير آقاي [ميرحسين موسوي]، نخستوزير فرمودهاند، پس بگيرند يا جبران كنند كه آقاي خامنهاي بتوانند فرد ديگري را معرفي نمايند. ولي امام نپذيرفتهاند و محكم گفتهاند كه مصلحت نيست دولت عوض شود.شب آقايان بهزاد نبوي و [محسن] نوربخش آمدند و از تصميم آقاي خامنهاي مبني بر تعويض دولت اظهار نگراني كردند و از من خواستند دخالت كنم و مانع شوم...
سهشنبه 26 شهريور
آقاي خامنهاي در جلسه سهشنبه نمايندگان شركت كردند و انتقاداتي عليه دولت داشتند اما نگفتند كه ميخواهند دولت را عوض كنند، ولي مخالفت خود را به نحوي گفتند...
چهارشبنه 27 شهريور
حدود هشتاد نفر از نمايندگان طرفدار دولت آقاي [ميرحسين] موسوي آمدند و از اظهارات ديروز آيتالله خامنهاي انتقاد كردند. نامهاي براي امام تهيه كردهاند كه مشغول جمعآوري امضا هستند....
شنبه 30 شهريور
عصر آقاي ناطق [نوري] براي چارهجويي در موضوع كابينه آمد؛ به نظر ميرسد فهميدهاند كه آقاي [ميرحسين] موسوي را نميتوان عوض كرد و گفت: آقاي خامنهاي هم تا حدودي به همين نتيجه رسيدهاند و ديگر آن احساس تكليف را ندارند...
سهشنبه 2 مهر
بعد از نماز با آقاي خامنهاي جلسه خصوصي داشتيم. آماده شدهاند كه آقاي [ميرحسين] موسوي را به مجلس معرفي كنند، ولي بنا دارند در مورد وزرا سختگيري نمايند.
شنبه 6 مهر
پيش از ظهر احمد آقا آمد و نتيجه مسافرت به خارك را به ايشان گفتم كه خدمت امام بگويند. خبر داد كه امام جواب نامه 135 نماينده مجلس در حمايت از آقاي [ميرحسين] موسوي را دادهاند و نوشتهاند كه نظرشان ابقاي آقاي موسوي است. اين تأييد كتبي مجدد، لابد آقاي رئيسجمهور و جناح مقابل آقاي موسوي را عصبانيتر ميكند.
حضرت امام در پاسخ به نامه نمايندگان چنين مرقوم كردهاند: «بسماللهالرحمن الرحيم با تشكر از حضرات آقايان، اينجانب چون خود را موظف به اظهارنظر ميدانم، به آقاياني كه نظر خواستهاند، از آن جمله جناب حجتالاسلام مهدوي و بعضي آقايان ديگر، عرض كردم آقاي مهندس موسوي را شخص متدين و متعهد و در وضع بسيار پيچيده كشور، دولت ايشان را موفق ميدانم؛ و در حال حاضر تغيير آن را صلاح نميدانم. ولي حق انتخاب با جناب آقاي رئيسجمهور و مجلس شوراي اسلامي محترم است ـ 5 مهر 64 ـ روحالله الموسوي الخميني».
پنجشنبه 18 مهر
صبح زود به مجلس رفتم. عفت و خانواده امام هم، براي شركت در مراسم تحليف رئيسجمهور به مجلس آمدند... من به خاطر اقداماتي كه هفتههاي اخير در تضعيف آقاي خامنهاي شده، از ايشان تمجيد و تجليل زياد كردم.
شنبه 20 مهر
آقاي [محمدرضا] توسلي [مسئول دفتر امام] از اظهارات روز پنجشنبه آقاي خامنهاي در مراسم تحليف گله داشت كه به نحوي اعلان تحميل دولت بود. حاج احمد آقا آمد و گفت: امام از اظهارات پريروز آقاي خامنهاي ناراحت شدهاند و معلول شيطنت اطرافيان ايشان ميدانند و ميخواهند به ايشان در اين خصوص پيغام بدهند. راجع به اعضاي دولت آينده بحث شد و ترجيح داديم آقاي منتظري هم به نحوي در شوراي حكميت [در انتخاب وزرا] باشند و امام هم موافقت فرمودند.
یكشنبه 21 مهر
اولين دستورمان رأيگيري براي دولت بود. شركت نمايندگان در جلسه كمسابقه بود. 261 نفر از مجموع 267 نفر نماينده آمده بودند. 162 موافق، 73 مخالف و 26 نفر ممتنع بودند. 99 رأي مخالف و ممتنع كه [به رغم تذكر قبلي] برخلاف نظريه امام بود، باعث ناراحتي شديد اكثريت نمايندهها شد و وسيلهاي براي بدنام شدن و ضد ولايت فقيه معرفي شدن جريان محافظهكار گرديد. بعضي اين را از اشتباهات بزرگ سياسي آنها ميخوانند. نقطه مثبت آنها تعبد آنها بود كه با اين رأي از دستشان ممكن است گرفته شود و خود آنها اين را وظيفهشناسي نمايندگي ميدانند و فكر ميكنند امام هم راضي نيستند نماينده برخلاف نظرش رأي بدهد.
دوشنبه 22 مهر
احمدآقا آمد و گفت: امام آمادهاند براي ختم غائلهاي كه در اثر مخالفت 99 نماينده مجلس با نظر امام درخصوص نخستوزير ايجاد شده، با نمايندگان ملاقات نمايند. قرار شد روز چهارشنبه به ملاقات برويم و مطالبي كه امام به آقاي خامنهاي درباره عدم مخالفت با دولت و طرد افراد ناباب گفتهاند، نقل كرد و گفت: آقاي رئيسجمهور پذيرفتهاند. درباره وزراي پيشنهادي آقاي ميرحسين موسوي هم مذاكره كرديم.
سهشنبه 23 مهر
قبل از جلسه رسمي به نمايندگان اطلاع دادم كه فردا به ملاقات امام ميرويم؛ خوشحال شدند. بعد از تنفس به دفترم آمدم.
چهارشنبه 24 مهر
امام فرمودند: من قبلا از آقاياني كه زحمت دادم، معذرت ميخواهم، لكن بعضي مسائل هست كه موجب شد من به خدمت آقايان برسم و آن چيزي كه تكليفم هست، عرض كنم. اولا كه هيچ نگرانياي در اين مسائل نيست و من تأييد ميكنم مجلس را و هميشه سفارش ميكنم به ملت كه مجلس را بايد تأييد كنند و مجلس از ارگانهايي است كه لازم است بر همه ما كه او را تأييد كنيم و هيچ كس حق ندارد كه راجع به مجلس جسارتي بكند و مجلس حقش است كه موافق و مخالف داشته باشد و ممتنع و يك مسئلهاي است كه هميشه بايد در مجلس باشد و اين امري است كه گذشت و در او هيچ صحبتي نيست. آن چيزي كه موجب زحمت آقايان است، اين است كه ما راجع به آتيه صحبت كنيم، گذشته گذشته است.
۲-خامنه ای و کروبی(از پذیرش حکم حکومتی تا انتقاد صریح رهبری از او):
مهدی کروبی که در اوایل مجلس ششم با پذیرش حکم حکومتی ارادت و وفاداری خود را به رهبری ثابت نموده بود هم اکنون با انتقادات صریح وی روبرو گشته است.اوج این انتقاد پس از تشکیل کمیته صیانت از آرا توسط وی و موسوی اظهار گشت.شرح این انتقاد از زبان خبرگزاری ها:
روز چهارشنبه نهم اردیبهشت محسن رضایی رسما اعلام کرد که در انتخابات ریاست جمهوری کاندید خواهد شد. آیت الله خامنهای نیز همان روز در سخنرانی خود به دفاع از سلامت انتخابات در ایران پرداخت و به منتقدان حمله کرد.
بعد از اعلام تشکیل کمیته صیانت از آرا توسط دو تن از نامزدهای ریاست جمهوری، مهدی کروبی و میرحسین موسوی، آیت الله خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ایران طی سخنانی به دفاع از سلامت انتخابات پرداخت. وی که در جمع معلمان و کارگران به مناسبت روز معلم و کارگر سخنرانی میکرد گفت: «انتخابات در ایران در مقایسه با کشورهای مدعی دموکراسی، آزادتر و پرشورتر است، اما متاسفانه برخی دوستان بیانصاف با ناسپاسی علیه ملت حرف میزنند و با تکرار حرف دروغ دشمن، سلامت انتخابات را زیر سؤال میبرند».
خامنهای با اشاره به شکایاتی که در دور قبلی انتخابات ریاست جمهوری از سوی برخی کاندیداها صورت گرفت، گفت که نتایج تحقیق و تفحصها نشان داد که خدشهای بر انتخابات وارد نبوده است. وی همچنین اضافه کرد: «مکرر اتفاق افتاده که نتیجه انتخابات به ضرر جناحی که روی کار بوده تمام شده است، پس چگونه ممکن است کسی انتخابات در ایران را زیر سؤال ببرد».
عیسی سحرخیز روزنامهنگار و فعال سیاسی، این سخنان آیتالله خامنهای را ناشی از حمایت او از احمدینژاد دانسته و میگوید: «تصور من این است که آقای خامنهای به عنوان حامی اصلی آقای احمدینژاد به گونهای میخواهد رقبای ایشان را از شعارهای انتخاباتی که میتوانند بدهند و از حقوق ملت دفاع کنند، از جمله صیانت از آرا، خلع سلاح کند و آنها دیگر نتوانند با این گونه مباحث، افکارعمومی را به سمت خودشان جلب کنند و آرای مردم را به دست بیاورند».
۳-رضایی و خامنه ای(دوستانی که پذیرش قطعنامه ۵۹۸ را به امام قبولاندند):
روابط ما بین رضایی و خامنه ای را می توان از دوران جنگ بررسی نمود.زمانی که خامنه ای به عنوان روحانی جوان در جبهه حضور می یافت و هم او بود که با تایید نامه رضایی به خمینی در مورد عدم دارا بودن تجهیزات و منابع کافی برای ادامه جنگ وی را مجاب به پذیرش قطعنامه ای نمود که به جام زهر نزد امام تعبیر شد.رضایی با اعلام رسمی نامزدی خود در انتخابات از سوی بسیاری از ناظران سیاسی به عنوان شکاف در جبهه اصولگرایان تعبیر شد.چرا که تا قبل از این خبر انتظار می رفت که اصولگرایان بر سر یک نامزد واحد که احتمالا احمدینژاد خواهد بود به توافق برسند. اما ورود رضایی به صحنه این معادلات را بر هم زد.عیسی سحرخیز میگوید به طور قطع در جبهه اصولگرایان شکاف ایجاد شده است: «نه تنها آقای رضایی، آمدن آقای موسوی هم چنین شکافی را ایجاد کرده است. شکافی که دیگر کتمانناپذیر است. شما میبینید در مجلس میروند و بین احمدینژاد و موسوی رای میگیرند. در جامعه روحانیت بین احمدینژاد و موسوی رای میگیرند. با ورود آقای رضایی مسلما در میان آنها این تفکر وجود دارد که چه کسانی را میتوانند در مقابل احمدینژاد قرار دهند، چرا که از رفتار و کردار و همین طور از مدیریت امور اجراییاش ناراضی هستند».
و اما رابطه رضایی با رهبر هم اکنون به مرحله ای رسیده است که رضایی خود را در مقابل منتخبی از سپاه می بیند که رهبر بی پروا سخن به حمایت از وی و انتقاد از مخالفان در برابر عموم گشوده است.
آیا این حمایت سرآغاز اختلافات جدی رضایی با خامنه ای خواهد بود؟
۴-خامنه ای و احمدی نژاد(وقتی که اعلیحضرت احمدی نژاد را پیشاپیش در کردستان انتخاب می فرمایند):
خامنه ای طی سفر خود به سنندج در میدان آزادی آن شهر به تشریح ویژگیهای رئیس جمهور صالح(احمدی نژاد)پرداخت:
خامنه اي، با يادآوري اينکه بنده نسبت به اشخاص هيچگونه نظري ابراز نمي کنم به تبيين شاخص هاي مهم انتخاب صالح ترين رئيس جمهور پرداختند و خطاب به ملت افزودند: کسي را برگزينيد که درد کشور را بفهمد، درد مردم را بداند و از درد مردم احساس درد کند، با مردم يگانه و صميمي باشد، ساده زيست باشد و خود و خانواده و نزديکانش از فساد و اشرافي گري و اسراف دور باشند چرا که گرايش مسئولان به اشراف و تجمل آفت بزرگي است. وی در جمعبندي اين بخش از سخنانش به مردم تاکيد کردند: با اين شاخص ها در ميان نامزدها جستجو کنيد تا آگاهانه به صالح ترين فرد برسيد سپس با قصد قربت، به آنچه رسيديد راي دهيد تا خداوند نيز به شما اجر دهد. خامنه اي همچنين نامزدهاي محترمي را که مشغول تبليغات و بيان ديدگاههاي خود هستند به انصاف، پرهيز از تخريب و توجه کامل به حق و صدق فراخواندند و افزودند: نامزدها گاه مسائلي خلاف واقع درباره اوضاع کشور و مسائل اقتصادي مطرح مي کنند که مردم را نگران مي کند و انسان نمي تواند باور کند که دادن اين همه نسبت خلاف، از روي صدق و صفا مطرح شده باشد. ايشان به نامزدهاي انتخاباتي خاطرنشان کردند: کسي به گوينده اينگونه حرفهاي تخريبي که انشا»الله از روي اشتباه بيان مي شود، دلبسته و علاقه مند نخواهد شد بنابراين نامزدهاي محترم دقت کنند که با حرفهايي که بسياري از آنها واقعيت هم ندارد افکار عمومي را تخريب نکنند. خامنه اي در پايان سخنانشان تاکيد کردند: ملت و مسئولان ايران، حاکميت اسلام را که متضمن آبادي دنيا و آخرت مردم است به عنوان هدف اصلي خود برگزيده اند و در اين راه تا آخر ايستاده اند و هيچ فشار و قدرتي نمي تواند بر اراده مسئولان که متکي بر اراده ملت است تاثيري بگذارد.
کوروش صداقت
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388ساعت توسط کوروش صداقت
|
